Czym jest Adwent?
Adwent (łac. adventus – „przyjście”) to okres poprzedzający święta Bożego Narodzenia, obejmujący cztery tygodnie przed 25 grudnia. Rozpoczyna się zawsze w niedzielę i trwa od 23 do 28 dni, oznaczając początek roku liturgicznego w Kościele katolickim. Adwent ma być czasem modlitewnego przygotowania na radosne świętowanie narodzin Chrystusa, łącząc radość z elementami ascezy i pokuty.
Pierwsze tradycje adwentowe datuje się na IV wiek naszej ery. W tym okresie podkreśla się radość oczekiwania, jednak towarzyszy jej również asceza – stąd fioletowe szaty liturgiczne kapłanów. Do niedawna Kościół zalecał również unikanie hucznych zabaw i imprez w tym czasie.
Roraty – msza adwentowa
Najważniejszą tradycją Adwentu są roraty – msze ku czci Najświętszej Maryi Panny, upamiętniające zwiastowanie przez archanioła Gabriela. Nazwa pochodzi od słów pieśni „Rorate caeli desuper” – „Spuśćcie rosę, niebiosa”. Msze roratnie odprawia się codziennie rano w dni powszednie. W Polsce praktyka ta sięga XIII wieku, uczestniczyli w niej wszyscy stany, w tym królowe i królowie.
Roratka – świeca symboliczna
Podczas mszy roratniej zapala się specjalną świecę – roratkę, symbolizującą Najświętszą Maryję Pannę. Jest opasana niebieską lub białą kokardą, co odnosi się do Niepokalanego Poczęcia. Roratka może być umieszczona przy ołtarzu głównym lub przy ołtarzu Matki Bożej.
Lampiony adwentowe – tradycja dzieci
Dzieci przygotowują własnoręcznie lampiony, które niosą na roraty. Najczęściej zdobią je scenki biblijne, a w środku znajduje się świeca lub lampka na baterie. Symbolizują światło Chrystusa, rozpraszają ciemność porannych godzin i wprowadzają radość. Sprawdź naszą ofertę Lampionów adwentowych
Wieniec adwentowy – cztery świece i ich znaczenie
Wieniec adwentowy jest okrągły, z gałązek choinki i czterema świecami, które zapala się kolejno w każdą niedzielę Adwentu:
-
I Niedziela – Świeca Proroka (Świeca Nadziei): przypomina proroków zapowiadających przyjście Mesjasza
-
II Niedziela – Świeca Betlejem (Świeca Pokoju): symbolizuje miejsce narodzin Jezusa
-
III Niedziela – Świeca Pasterzy (Świeca Radości, różowa): przypomina pasterzy ogłaszających światu radosną nowinę (Gaudete – „Radujcie się”)
-
IV Niedziela – Świeca Aniołów (Świeca Miłości): symbolizuje aniołów zwiastujących narodziny Zbawiciela
Wieniec adwentowy nie jest tylko ozdobą – jego światło i kolejność zapalania świec wskazują na upływ czasu oczekiwania na Boże Narodzenie.
Zwyczaje adwentowe kiedyś i dziś
Adwent łączy tradycje religijne z dawnymi zwyczajami ludowymi:
-
granie na ligawach, sygnalizujące rozpoczęcie adwentu i zakończenie hucznych zabaw
-
post – wstrzemięźliwość od mięsa i alkoholu
-
dawniej panny po mszy roratniej pytały mężczyzn o imię w ramach wróżb matrymonialnych
-
kolędnicy na Kaszubach informowali o zbliżającym się Bożym Narodzeniu
Choć część zwyczajów wygasła, podstawowe tradycje – roraty, lampiony i wieniec adwentowy – nadal są pielęgnowane w domach i kościołach.
Adwent – czas refleksji i przygotowania
Adwent to okres modlitwy, oczekiwania i duchowego przygotowania na przyjście Chrystusa. Światło, pokuta, tradycje rodzinne i zwyczaje religijne czynią go wyjątkowym czasem, prowadzącym do radosnego świętowania Bożego Narodzenia.
W Kodeksie Prawa Kanonicznego możemy przeczytać:
"W Kościele powszechnym dniami i okresami pokutnymi, są poszczególne piątki całego roku i czas wielkiego postu".- Kan. 1250 Kodeksu Prawa Kanonicznego.
